maandag 3 april 2017

Homo's plagen, kusjes vragen

Stelselmatig worden er homoseksuele stellen aangevallen omwille van hun seksuele voorkeur. Dit weekend was het weer raak, in Arnhem. Twee jongens liepen hand in hand en werden hierdoor in elkaar geslagen en bewerkt met een betonschaar. Ik heb even op Google gezocht naar een betonschaar, maar dat zijn geen dingen waar je voortanden heel veel weerstand tegen kunnen bieden.

En ik snap het niet. Ik snap niet hoe je mensen kunt haten vanwege hun seksuele voorkeur. Persoonlijk zou ik zeggen, destemeer homoseksuele mannen, des te minder kapers op de kust voor de leukste vrouwen. Zo simpel is het ook weer. Helaas denkt er een grote en bepaalde takt van onze vrije samenleving niet zo. Zou het dan misschien zo zijn dat ze zélf heel graag uit de kast willen komen, maar het niet durven toe te geven? De nieuwe variant op het aloude spreekwoord ‘Meisjes plagen, kusjes vragen’? Gewoon heel vaak en hard schreeuwen dat je homo’s haat, om dan geen argwaan te wekken in je omgeving?

Waarom ze het anders zouden doen? Geen idee. “We vinden het smerig om twee mannen hand in hand te zien lopen”, deze uitspraak hoor je nog wel eens voorbij komen. Leuk, dat wanneer het geluk van twee verliefde personen je niet aanstaat, je dat maar gewapend met een betonschaar een halt probeert toe te roepen. Kijk, ik hou ook niet van vrouwen in een tijgerprint legging met daaronder Crocs. Maar ik kan moeilijk gewapend met een betonschaar voor de ingang van de Primark gaan wachten en ze stuk voor stuk aan puin te slaan zodra ze naar buiten komen. Nee, ik kijk dan gewoon even de andere kant op. En geef binnensmond over.

Zelf ben ik ook getuige geweest van homohaat. Neuh, ik kom niet uit de kast hoor. Nick hartje vrouwen -vrouwen hartje Nick iets minder. Tijdens een bezoekje aan Zwolle werden voor mijn ogen twee mannen onderworpen aan dit trieste fenomeen. Uit mijn ooghoeken kwam een scooter met twee knapen met van die afzichtelijke Louis Vuitton nektasjes voorbij zoeven, die tijdens het passeren de twee hand in hand lopende mannen bespuugden en uitmaakten voor ‘vieze kanker flikkers’.

Soms vraag ik mezelf af: “Wat zou ik doen op zo’n moment”. Ik weet het voor nu: ik bevroor. Haast verstijfd liep ik door, de twee mannen ontredderd en aangedaan achter me gelaten. Eenmaal zittend in mijn auto besefte ik me pas goed wat ik had gezien: ik was zojuist getuige geweest van homohaat. In Zwolle. En ik schaamde me. Schaamde me, omdat ik geen hand uitstak naar de twee mannen. Schaamde me, omdat ik het gedrag van de homohatende medemens geen halt had toegeroepen.

Maar ik schaamde me vooral voor onszelf, de mensheid, waarvan de stoppen blijkbaar doorslaan zodra ze twee personen van dezelfde sekse hand in hand zien lopen.   

Geen opmerkingen:

Een reactie posten